от 1. Саросимага тушган, эсанкираган, гангиб қолган; безовта.
[Мансур:] Мағрур Алишернинг сувдан чиқариб ташланган балиқдай жонсарак, ини бузилган қушдай безовта бўлиши қасос билан тўлган юрагимга тасалли беради. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий
Олдинги позицияга илк қадам қўйиб, ҳар нарсадан ҳадиксирагандай, теваракка жонсарак ва ожиз қарайдиган янги жангчилар орасида [Бектемир] ўзини пихини ёрган хўроздай сезар эди. — Ойбек, Қуёш қораймас
2. кўчма Сира бекор ўтирмайдиган, доим ўзига иш топиб ғимирлаб юрадиган, тинчимайдиган; серҳаракат.
Ҳозир ўша жонсарак тана жим, ўша чевар қўллар бедармон. — И. Раҳим, Ихлос
У [Ў. Зокиров] овқатини ҳам юриб ейдиган жонсараклардан. — Газетадан