Қидирув

фл. 1. Қаттиқ тўлқинланмоқ, мавж урмоқ.

Тилагим дарёдай жўшиб оқмоқда. — Тўлқин

Ҳаммасин биласан, эй сирли дарё, Оқасан узоққа, жўшиб, бепарво. — Ғайратий

2. кўчма Тўлиб тошмоқ, қайнамоқ.

Амаки яна одатича жўшиб, ёниб гапира бошлади. — Ёшлик

кўчма Жўш урмоқ поет. 1) қаттиқ тўлқинланмоқ, мавж урмоқ. 2) қайнамоқ, тўлиб тошмоқ

Денгиз жўш урмоқда

Бизнинг хаёт жуда кенг, жўш урган денгиз — Ғайратий

Зебихон хам, Адолат хам буни яхши хис қилишар, лекин жабру жафолар исканжасида фарёдга келган қалбларида одам бўлиб яшаш истаги жўш урарди — С. Зуннунова, Гулхан

Юракларда жўш урган Ҳаваслардан сўйладик — З. Диёр

сфт. 1. Мавж урган, мавжланган; шўх.

Эй телба, ҳовлиқма, эй жўшқин дарё, Ястанди ёʻлингда поёнсиз саҳро. — Ғайратий

2. кўчма Жўш урган, қайноқ, оташин; ҳаяжонли.

Усмонов эҳтирос билан жўшқин сўзларди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

Холмурод унинг жўшқин овозини эшитди. — П. Турсун, Ўқитувчи

от Тўлқинланиш, оташинлик; ҳаяжон.

Кўча боғи унинг овозига қовушиб, ажойиб қувноқлик, жозибали бир жўшқинлик билан янграрди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

фл. Жўшмоқ феълининг орттирма нисбати.