«жўш:» бўйича 37 та натижа: Изоҳли
кўчма Жўш урмоқ поет. 1) қаттиқ тўлқинланмоқ, мавж урмоқ. 2) қайнамоқ, тўлиб тошмоқ
Денгиз жўш урмоқда
Бизнинг хаёт жуда кенг, жўш урган денгиз — Ғайратий
Зебихон хам, Адолат хам буни яхши хис қилишар, лекин жабру жафолар исканжасида фарёдга келган қалбларида одам бўлиб яшаш истаги жўш урарди — С. Зуннунова, Гулхан
Юракларда жўш урган Ҳаваслардан сўйладик — З. Диёр
фл. 1. Қаттиқ тўлқинланмоқ, мавж урмоқ.
Тилагим дарёдай жўшиб оқмоқда. — Тўлқин
Ҳаммасин биласан, эй сирли дарё, Оқасан узоққа, жўшиб, бепарво. — Ғайратий
2. кўчма Тўлиб тошмоқ, қайнамоқ.
Амаки яна одатича жўшиб, ёниб гапира бошлади. — Ёшлик
сфт. 1. Мавж урган, мавжланган; шўх.
Эй телба, ҳовлиқма, эй жўшқин дарё, Ястанди ёʻлингда поёнсиз саҳро. — Ғайратий
2. кўчма Жўш урган, қайноқ, оташин; ҳаяжонли.
Усмонов эҳтирос билан жўшқин сўзларди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
Холмурод унинг жўшқин овозини эшитди. — П. Турсун, Ўқитувчи
от Тўлқинланиш, оташинлик; ҳаяжон.
Кўча боғи унинг овозига қовушиб, ажойиб қувноқлик, жозибали бир жўшқинлик билан янграрди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
фл. Жўшмоқ феълининг орттирма нисбати.
шавқли Бирор нарсага ғоят берилиб ёки қизиқиб кетадиган; серзавқ. Шавқли одам. Кишига шавқ-завқ, руҳий кўтаринкилик, шодлик, роҳат бахш этадиган; жўш-қин; жоз
қунт Бирор ишни астойдил берилиб, сабр-тоқат билан бажариш иштиёқи; ҳафсала. Қунт билан ўқимоқ. Қунт билан ўрганмоқ. Кўзлари ёниб турган ёшгина дўхтир Энани эр
илҳомли Илҳоми жўш урган, илҳомга тўлган, серзавқ; рус халқининг илҳомли куйчиси
кўркли кам қўлл. айн. Кўркам. Тошкент Осиёнинг кўркли ўрнида, Мақталса арзийди, оз эмас, анча. Ғ. Ғулом Қора, кулранг, тилларанг қўзичоқлар бирам кўрклики, к
сафарчи Сафарга чиққан ёки сафарда бўлган киши, сафар қатнашчиси. Сафарчиларга намунали маиший хизмат кўрсатиш. Моҳидил кўринишдан камҳафсала, аммо ичи жўс
жўшқин Мавж урган, мавжланган; шўх. Эй телба, ҳовлиқма, эй жўшқин дарё, Ястанди ёʻлингда поёнсиз саҳро. Ғайратий кўчма Жўш урган, қайноқ, оташин; ҳаяжонл
