Qidiruv

fl. Jiymoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Kir bosmoq, kirlab chirib ketmoq (kiyim-kechak haqida).

2. Sasib, bijgʻib ketmoq.

Mushtumzoʻrning jiygan oʻlaksa tani Allaqaysi ildiz, chirik butoqqa Ilinar, sassigʻin sochib har yoqqa. — Gʻ. Gʻulom

ot 1. Doʻppi, toʻn va shu kabilarning chetiga tutiladigan maxsus ensiz tasma.

Qoʻlda toʻqilgan jiyak.

Uning uzundan-uzun oppoq soqoli, yoqasi ochiq oppoq yaktagi, doʻppisining oppoq jiyaklari, oftobda qoraygan keng koʻkragi — hammasi changga botgan edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

U [Bolta aravakash] doʻppisining jiyagini qaytarib, shohi belbogʻ bilan bogʻlab olgan. — K. Yashin, Hamza

2. Biror narsaning gir atrofi, cheti.

Murod uning jiyaklari qizargan koʻzlariga termildi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Jiyaklarida boychechaklar oʻsib yotgan nam soʻqmoqdan oq otli yoʻlovchi jadal ketyapti. — Sh. Xolmirzayev, Oq otli

ot 1. Aka-ukalarning, opa-singillarning farzandi (togʻaga, amakiga, xolaga, ammaga nisbatan).

Fotima Elmurodga sinfdosh bir ayolning jiyani boʻlib, ammasining oldiga bot-bot kelib turardi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Zokirjon jiyani kuyib bergan choyni kichik-kichik hoʻplab ichdi. — N. Aminov, Tillo tabassumlar

2. Oʻzidan kichik yaqin kishilarga murojaat shakli.

— Chaqqon joʻnaylik, jiyanlar, — dedi Olimov. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

ot Bargi uzunchoq, guli xushboʻy mevali daraxt va uning mevasi.

Yoʻlchi jiydaning ostiga pichanni qalinroq yoyib, ustiga choponini qiya tashlab yotdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bogʻlarga kirsangiz, gʻuj-gʻuj oʻrik, shaftoli, jiyda, doʻlana, togʻolcha. Hatto olmurtgacha bor. — S. Siyoyev, Saratonda qor yogʻdi

Ogʻzilariga bittadan qandak jiyda solgach, suhbat yana qizib ketdi. — H. Shams, Dushman

ot Qizgʻish malla (ot tusi) va shu tusdagi ot.

Jiyron ot.

Aravakash jilovni tortdi, jiyron zoʻr kuch bilan qoʻzgʻaldi. — E. Rahim, Yangi qadam

Yarim soatdan keyin Oyimxon jiyron toyda yetib keldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi