сфт. 1. Одам ҳазар қиладиган, жирканадиган; кишини жиркантирадиган; ифлос.
Жирканч манзара.
Ёқимсиз, жирканч кулги Аҳмаднинг хамини бўлди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. кўчма Разил, қабиҳ.
Соф нарсага қўл бериш учун жирканч нарсага ҳам қўл уришга тўғри келар экан. — П. Қодиров, Уч илдиз