По запросу «jirk» — результатов: 5: Толковый
sft. 1. Odam hazar qiladigan, jirkanadigan; kishini jirkantiradigan; iflos.
Jirkanch manzara.
Yoqimsiz, jirkanch kulgi Ahmadning xamini boʻldi. — F. Musajonov, Himmat
2. koʻchma Razil, qabih.
Sof narsaga qoʻl berish uchun jirkanch narsaga ham qoʻl urishga toʻgʻri kelar ekan. — P. Qodirov, Uch ildiz
fl. Hazar qilmoq, irganmoq.
Haydarov suhbatdoshiga birdan jirkanib qarab qoʻydi. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat
Poshshaxon shaharlik boyvuchcha ayol boʻlib, oʻz qarindoshlaridan jirkanar, beriroq yurishni yoqtirardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
fl. Jirkanmoq feʼlining birgalik nisbati.
fl. Jirkanmoq feʼlining orttirma nisbati.
jirkanmoq
