jirkanch

sft. 1. Odam hazar qiladigan, jirkanadigan; kishini jirkantiradigan; iflos.

Jirkanch manzara.

Yoqimsiz, jirkanch kulgi Ahmadning xamini boʻldi. — F. Musajonov, Himmat

2. koʻchma Razil, qabih.

Sof narsaga qoʻl berish uchun jirkanch narsaga ham qoʻl urishga toʻgʻri kelar ekan. — P. Qodirov, Uch ildiz