ot 1. Tovlanish, tuslanish.
Osmon toʻla yulduz, jimir-jimir jilvasi koʻngilga gʻuluv soladi. — Yoshlik
Quyosh zarrin kokillarini yozib, jilva qilmoqda. — T. Rustamov, Mangu jasorat
Quyosh shuʼlasida jilva urib, choʻgʻdek tovlanib turgan oltinrang va shafaqrang yaproqlar! — F. Musajonov, Himmat
2. Ishva, noz-karashma.
Yigitlar davra olishib, raqqosalar oyogʻi ostiga poyandoz toʻshab, ularning bir jilva nigohi uchun jon fido qilgudek holatda edilar. — N. Safarov, Olovli izlar
— Xoʻp, mayli, men ketay, — dedi Hayot, jilva bilan qayrilib. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
- Jilva qilmoq 1. Noz-karashma qilmoq. Yor eshigida turib, Bir jilva qilay dedi, Har xil qiliqlar qilib, Koʻnglini olay dedi. — Oq olma, qizil olmaKunlardan bir kuni uy egasi bundoq qarasa, yoʻlakda sarv-qomat bir juvon jilva qilib turibdi. — Gazetadan;Shukurovning koʻzlarida shoʻx uchqunlar jilva qildi. — O. Yoqubov, DiyonatUning [Xoʻjabekovning] choʻzinchoq yuzlarida, chuqur tushgan koʻzlarida kinoya jilva qilardi. — S. Anorboyev, Oqsoy