По запросу «jigillamoq» — результатов: 17
fl. ayn. Jikillamoq.
taql. s. Qaynay deb turgan samovar, qumgʻon va shu kabilardan chiqadigan tovush haqida.
Samovar jigʻ etdi-qaynadi.
ot 1. etn. Bosh kiyimiga taqiladigan, ukpar va qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan ziynat buyumi.
Tilla jigʻa yarashadi boshiga, Olib keldik charlab zoʻrning qoshiga. — Erali va Sherali
Kuyov uzun va keng zarbof toʻn kiyib, katta sallasiga koʻrkam oltin jigʻa qoʻndirib, havoni titratgan karnaylar, surnaylar sadosi bilan oʻzinikiga ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma ayn. Toj.
Uzoqdagi Chotqol quyoshdan Oltin jigʻa taqmish boshiga. — S. Akbariy
ot 1. anat. Odam va hayvonlarning oʻt (safro) ishlab chiqaradigan, organizmda moddalar almashinuvini taʼminlaydigan ichki aʼzosi.
Jigarim ogʻriyapti. Jigar kasalliklari.
Shu qishda uning [onaning] jigari xastalanib, oyoqlari shishib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Alkogol nafaqat jigarga, balki oshqozon-ichak yoʻllariga, yurak tomirlariga, bosh miyaga, umuman, butun ichki aʼzolarga halokatli taʼsir koʻrsatadi. — Gazetadan
2. Hayvonlarning ovqat sifatida ishlatiladigan shu aʼzosi.
Qovurma jigar. Jigar kabob.
3. koʻchma Eng yaqin kishi, tugʻishganday yaqin birodar; farzand.
Sen yetim emassan, Tinchlan, jigarim. — Gʻ, Gʻulom
Madamin buni kutmagan boʻlsa kerak, shovqin soldi: — Xizmatkorim emas! Xudoyqul mening oʻz jigarim, ammamdan qolgan sagʻir. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Avazning bir dardiga yuz dard qoʻshildi. U jigarlarini xayolchan mungʻayib kuzatib qoʻydi. — S. Siyoyev, Avaz
ot 1. Jigʻa taqqan, jigʻali.
Boshida jigʻador boʻrk, kimxob choponini yelkaga tashlagan amirzoda Ibrohim Sulton kirib keldi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. tar. Oʻrta Osiyo xonliklarida: jigʻalarni saqlovchi kishi.
Oqsoqol, akobir, amaldor, tugʻdor, jigʻador yigʻilib, boʻlak kishini xon koʻtardi. — Murodxon
ot Ezilgan, qiynalgan, xunob boʻlgan.
Farzandin qabrida ona jigarxun, Uning faryodidan dunyo gʻamxona. — A. Oripov, Hayrat
