Qidiruv

ot 1. Bir-biri bilan aytishish, san-manga borish; mojaro, oʻzaro urishish.

Ahmad oʻzini bosdi. Oʻz faoliyatini janjaldan boshlashni istamasdi u. — F. Musajonov, Himmat

Yodgor janjal boʻlmasligini bilar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Bir-biri bilan haq talashish, daʼvolashish; daʼvo.

Janjal komissiyasi (esk.).

sft. Janjallardan, mojarolardan xoli boʻlmagan.

Janjalli masala.

bir rutubatli oqshomda Zargarovni janjalli obyektlardan olib qaytayotgan edi, shu yerda toʻxtashga toʻgʻri keldi. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat

Janjalli uyda baraka, qut, fayz boʻlmaydi, deb eskilar toʻgʻri aytishadi. — F. Musajonov, Himmat

Mojarosiz, nizosiz, bejanjal.

Qasam ich! Men bilan ketib, qochmay, janjalsiz turasanmi, yoʻq? [dedi Mamat]. — Hamza, Paranji sirlari

— Mana bu ishing joyida, Begim, — dedi Bozorov kulib. — Axir shu ishni janjalsiz qilsak boʻlmasmidi? — I. Rahim, Chin muhabbat

sft. Mojaroni, janjalni yaxshi koʻradigan, boʻlar-boʻlmasga nizo chiqaradigan.

Janjalkash odam

Toʻlqin Muhiddinov yaqingacha shoʻx, qoʻrsroq, janjalkash yigitlardan edi. — Gazetadan

Siz bilan gʻalati sharoitda tanishdik, bir janjalkash ekan, deb oʻylagan boʻlsangiz kerak? — A. Muxtor, Tugʻilish

ot

Bola-chaqali odam xotin ustiga xotin olsa, uyda har kuni janjal-suron boʻlishi shubhasiz. — Oybek, Tanlangan asarlar