Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 4 словарях
sft. 1. Dunyoni zabt etgan; jahonni zabt etgan hukmdor.
Toʻgʻri, hozirgi portret jahongirning bosh suyagiga qarab chizilgan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Koʻzlari kirtayib, rangi ketib qolgan Inolchiq keng koʻkragini kerib, jahongirga tikilganicha qotib qoldi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Koʻp jahongir koʻrgan bu dunyo, Hammasiga guvoh — yer osti. — A. Oripov, Yurtim shamoli
2. esk. Imperialist.
3. Jahongir (erkaklar ismi).