ot 1. Ot yoki eshak abzali.
Arava ham ertasi kuni keltirilib, Xolmirza aka otga jabduqlar olish, aravaga temir qoqtirish uchun shaharga tushib ketdi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
[Boʻri] Eshakning jabdugʻiga choʻnqayib oʻtirdi. — T. Murod, Yulduzlar mangu yonadi
2. Kerakli narsalar, kerak-yarogʻ, anjom.
Safar jabdugʻi.
[Navoiy:]. Men bu yosumanni oʻz xusravlariga yubormoqchiman. Olib chiqing! Safar jabdugʻi hozirlansin! — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy.
- Jabduq urmoq Otni egarlamoq, jabduqlamoq. Jabduq urdirib bersam, oʻzlari minib ketsalar [dedi hokimga ming boshi]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.