от 1. Ўзганинг ҳурмат-эътибор туйғуси, шундай туйғули муносабат; ҳурмат.
Сиҳат тиласанг — кам е, иззат тиласанг — кам де. — Мақол
У ҳаммадан иззат кутган вазиятда эди, бироқ Барат парангдан бошқа ҳеч ким унга эътибор бермади. — Муштум
Келинойилари Нури учун эмас, балки қайнана иззати учун айланиб-ўргилиб кўришишди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Иззат (эркаклар исми).
- Иззати нафс Кишининг ўз назаридаги, ўзига нисбатан иззат-ҳурмати; ҳурматталаблик, нафсоният. У ёшлигидан кўпчиликнинг ҳурматини қозониб ўсгани учун, иззати нафси, йигитлик ғурури жуда кучли эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
- Иззат сақламоқ Иззат-ҳурмат қилган ҳолатда бўлмоқ. Ғуломжон тутган табуреткага [Матқовул ака] ўтирди, қўлларини қовуштириб, иззат сақлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Иззат қилмоқ Ҳурмат-эҳтиром кўрсатмоқ. Йигитлар уни шунчалик иззат қилишар эдики, Асқар ота бу жувоннинг оддий тракторчигина эканига шубҳаланиб қолди. — А. Қаҳҳор Хотинлар.