от 1. Сўз, ибора ёки воқеа-ҳодиса ва шу кабиларга берилган шарҳ; тушунтириш.
Китоб изоҳ ва шарҳлар билан таъминланган.
Зайнаб кейинги сўзларга тушуна олмаган Кумушдан изоҳлар олмоқни эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Менингча, савол равшан, изоҳга эҳтиёж ёʻқ! — А. Қаҳҳор, Мунофиқ
2. Матннинг айрим ерига киритилган ёки айрим масалага берилган қўшимча маълумот, тушунтириш, эслатма, уқтириш.
- Изоҳ бермоқ 1. Сўз, ибора ва шу кабилар маъносини (мазмунини) тушунтирмоқ, шарҳламоқ; изоҳламоқ. Сўзга изоҳ бермоқ;— Бизнинг театр ҳали янги-да. Уста ўйновчилар ёʻқ, — деб изоҳ бера бошлади Абдишукур. — Ойбек, Танланган асарлар—Албатта, албатта, — деди Суннат ва Элмуродга изоҳ берди: — Бу хотиннинг укаси бизда хизмат қилади. Мен билан жуда иноқ. — Шуҳрат, Шинелли йиллар.