ot 1. Ovqatlanishga uygʻongan yoqimli ishtiyoq (soʻlak va meʼda shirasi ajralishi bilan yuzaga keladi).
Yodgor sogʻayib, ishtahasi oxirgi dahadan turgan pilla qurtinikiday boʻlgan edi. — S. Ayniy, Doxunda
[Salimboyvachcha] Ezilib pishgan yogʻli goʻshtni ishtaha bilan yeb, shishani yarimlatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Ishtiyoq, mayl, hafsala.
Oʻh-hoʻ, balli ishtahangga, shoshma, bu ham boʻlur tez. Oyga borib, oʻzing oyni ola qolgin, yaxshi qiz. — M. Shayxzoda.
Lochinboyev yigit orqasidan jamoa raisi kirib kelishini zoʻr ishtaha bilan kutgan edi. — H. Shams, Xarakteristika
- Ishtahaga kirmoq Ovqatlanishga xohish, ishtaha paydo boʻlmoq. Ishtahaga kirdi-yu, kulcha yuziga rang yugurdi — K. Yashin, Hamza
- Ishtahani boʻgʻmoq (yoki oʻldirmoq, kesmoq) 1. Ishtahani yoʻq qilmoq, qaytarmoq. Hayot esa boyagiday qiltomoq boʻlib oʻtiraverdi, toʻgʻrisi, bu noyob baxt uning ishtahasini boʻgʻib qoʻygan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaGulnorning ham ishtahasi kesildi, ikki-uch qoshiq shoʻrva halqumidan bazoʻr oʻtdi. — Oybek, Tanlangan asarlar.
- Ishtaha(ni) ochmoq Ishtaha paydo qilmoq. Xalq tabobatida karam bargi ishtaha ochuvchi omil sifatida foydalanilgan. — Gazetadan
- Ishtahasi karnay 1. Ishtahasi juda yaxshi. — Ishtaha karnayga oʻxshaydi, — dedi kulib Gʻozi, keyin ikki barmogʻi bilan tomogʻini siladi. — I. Raxim, Ixlos