ot 1. Boshqa jinsdagi shaxsga berilish, intilish (moyillik) his-sezgisi.
Majnunning Layliga ishqi. Ishq savdosi. Yor ishqida yonmoq.
Ishqi yoʻq — eshak, dardi yoʻq — kesak. — Maqol
Bir vaqtlar ishq mojarolarini yolgʻiz ertaklardan tinglagan Gulnor endi oʻzi ishqning olov koʻylagida yashar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Zoʻr ichki intilish; ishtiyoq.
Odatda, navbahor kelishi bilan qalbi yaratish ishqi bilan tugʻyon uruvchi saxiy bogʻbonlar, paxtakorlar va ishchilar yil boʻyi qilinishi lozim boʻlgan ishlarni xomchoʻt qilib oladilar. — Gazetadan
Ajabo, ustozning inson qalbiga solgan ijod ishqi shogirdning matonati bilan qoʻshilsa, moʻjiza tugʻilarkan. — Guldasta
- Ishqi tushmoq Ishq-mehri uygʻonmoq, ishq-mehr bilan bogʻlanmoq; sevib qolmoq. Dehqonning ishqi yerga tushgan. U yerni eʼzozlaydi. — GazetadanBirovga ishqingiz tushsa, qiz boladan beshbadtar uyatchan boʻlib qolar ekansiz — P. Tursun, Oʻqituvchi