фл. 1. Бирор нарсага, кимсага ёки томонга отилмоқ, ташланмоқ, ҳаракат қилмоқ.
Жувон Шохни ушлагани икки-уч интилиб, ушлай олмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Асқар ота кўзига ювошроқ кўринган бир отни синамоқчи бўлиб минган эди, от анҳорга интилди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар
2. Мақсад ёʻлида, унга эришиш, амалга ошириш учун ҳаракат қилмоқ.
Илм-маърифатга интилмоқ. Интилганга толе ёр.
У худди синглисининг қотилини энди топгандай, титраб-қақшаб, қасосга интиларди. — Шуҳрат,Шинелли йиллар
Шерали вазиятни юмшатишга интилди. — С. Кароматов, Олтин қум