сфт. 1. Унча-мунчани ёқтирмайдиган, айтганга кўнавермайдиган (юравермайдиган).
Аваз ўз феълини билади:у инжиқ, юраги тор, қўрс. — С. Сиёев, Ёруғлик
Бу воқеадан сўнг у тўнини тескари кийиб, ўта инжиқ бўлиб қолди. — Ёшлик
2. Серхархаша.
Бола йиғлоқи, инжиқ, салдан-салга ётоқхонани бошига кўтарар — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
3. кўчма Ташвиш-хархашаси кўп; машаққатли; ўзгарувчан, бир хилда турмайдиган.
Кузнинг биринчи ойи тугаб, октябрнинг ёғин-сочинли инжиқ кунлари бошланди. — Д. Нурий, Осмон устуни
Ҳеч қайси экин пахтадек мураккаб, талабчан, инжиқ ва машаққатли эмас. — Газетадан