Қидирув

сфт. 1. дин. Худога ишонч-эътиқоди ёʻқ, худодан, диндан қайтган; даҳрий.

2. Виждони ёʻқ, нопок.

Мен бу имонсиз чолнинг уддабуронлигидан ҳайронман. — А. Хакимов, Илон изидан

Бунинг отаси Махмуд Мирзо бағоят имонсиз, бузуқ одам эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. Шундай одамга нисбатли ҳақоратни билдиради; виждонсиз, диёнациз.

— Ҳой, имонсиз чол, Мирзахайдар акани нега қўшасан? — деди кимдир орқадан. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

от 1. дин. Худога бўлган ишонч, эътиқод; кўнгилда ишониш ва тилда иқрор қилиш.

Имонига, динига мустаҳкам покиза одам бор жойдан ажина юз чақирим нарига қочармиш. — С. Аҳмад, Ҳукм

Ватанни севмоқ ҳам, илм ўрганиш ҳам, катталарни ҳурмат қилиш ҳам, тозалик ҳам имондандир. — Газетадан

Масалан, Пайғамбаримиздан ривоят қилинадики, Имон олтмишдан зиёд шуъбалардан — тушунчалардан ташкил топган, ҳаё эса ўшаларнинг биридир. — Газетадан

2. Умуман, ишонч.

Муфти ўз ихтиёридаги турли воситалар орқали Мирзони текшириб кўрди. Унинг соф миллатчи муҳожир эканига имон ҳосил қилди. — А. Ҳакимов, Илон изидан

сфт. 1. дин. Имони бор, худога, динга ишонувчи; эътиқодли, художўй.

тилга олинган ҳалоллик тушунчасига тўлиқ риоя этиш имонли инсонлардагина зуҳур бўлади. — Газетадан

2. Хиёнат қилмайдиган; ҳалол, виждонли.

Ҳозирда партияни чин имонли ва сиёсий тарбияга эга бўлган мустақил фикрли кишилар билан мустаҳкамлаш керак. — Газетадан