от 1. Ўқиш-ўрганиш ва тадқиқот, таҳлил этиш билан эришиладиган билим; кўникма, маълумот.
Илм даражаси. Илм олиш ҳуқуқи. Илм даргоҳи. Шариат илми. Дунёвий илмлар.
Жамолбой ака, дини исломни қўлдан бермасдан замон илмларини ўқилса, зарар қилмайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Домламиз бизга бундай илмларни ўқитмаганлар. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси
Кашфиёциз илм бўлмаганидек, илм ҳам кашфиёциз нафас ололмайди. — Саодат
Олим илми билан ҳурмат топур, ҳофиз хуш овози билан одамларнинг дилини хуш қилур — И. Раҳим, Чин муҳаббат
2. Иш-фаолиятнинг илм билан боғлиқ соҳаси; табиат ва жамият ҳақидаги билимлар тизими; фан.
Иш ва ҳунар. Илм ва маърифат. Илм ва санъат.
Янги мактаблар очиб, Қуръони карим ва бошқа дарслар билан бирга жуғрофия, тарих, ҳисоб каби илмларни ҳам таълим берайлик. — Ойбек, Танланган асарлар.
3. Иш-фаолиятнинг маълум бир соҳасига оид билим, таълимот, малака.
Ислим барлос — содда, диловар, ов ва қуш илмининг пири. — Ойбек, Навоий
Боғдорчилик илмини билар экан. — С. Зуннунова, Янги директор
Ҳарб. илмида ҳамма ёʻл бекилганда, жангчи учун ўлимдан бошқа чора қолмагандагина ўзини ўзи ҳалок қилади, дейилади. — С. Аҳмад, Ҳукм
- Илми ғайб (с. т. илми ғойиб) Яширин, сирли нарсаларни билиш илми. ёʻқса илми ғайбни ким билибдур. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён[Хон эшон] дами ўткир, ҳар қандай балони ҳам даф қила оладиган, илми ғойибдан хабардор деб овозаси кетган. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар