от 1. дин. Рўза кунлари шом пайтида ўтказиладиган рўзани очиш, оғиз очиш маросими; оғиз очиб овқатланиш.
Ифтор қилмоқ. Ифторга ўтирмоқ.
Афанди узун кун рўза тутиб толиққан эди, ифтордан кейин мачитга чиқмади. — Латифалар
Тоҳир кекса ота-онаси билан ифтор қилмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
2. Ифтор вақтида бериладиган зиёфат, меҳмондорчилик.
[Миробид] Урф-одатларни ҳурмат қилади: ҳар йили беш-ўнта кишини ифторга чақиради. — В. Ғофуров, Вафодор