сфт. 1. Нопок нарсалар билан булғанган; булғанч.
Ифлос ҳовли. Ифлос ариқ.
Отхона ичидан ифлос курак ва супурги кўтариб Жўра чиқди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Кир босган; кир, исқирт.
[Ҳаммолларнинг] Белида, елкасида узуқ-юлуқ арқон, кийимлари жулдур, ифлос. — Ойбек, Танланган асарлар
3. кўчма Ҳар қандай ёмон, қалб ишга юрадиган; нопок.
Ифлос одам.
Ёʻқол, дедим, ёʻқол, тулки! Колхозимизда сендек ифлосларга нон ёʻқ! — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
4. Шундай одамга нисбатли ҳақоратни билдиради; ярамас, разил, палид.
[Чўпон созига:] Туфу, ифлос! Ҳали сенми шунча хотин билан тағин бировларнинг ҳарамига кўз соладиган?! — Ҳамза, Майсаранинг иши
5. Одобдан ташқари; ярамас, ёмон.
У уйнинг у ёғидан бу ёғига бетоқат юриб, ифлос гапларни оғзига тўлдириб сўкинди. — Ҳ. Ғулом, Машъал