Қидирув

от кт. Бирор нарса, иш-ҳаракат, воқеа-ҳодиса ва шу кабиларнинг аввали, бошланиш даври; зид. интиҳо.

Воқеанинг ибтидоси ва интиҳоси.

Фан эса уз ибтидосиданоқ моддий дунёни тадқиқ этишга ёʻналтирилган бўлиб — Газетадан

Дуруст, у энди табиат сирларининг ибтидосини билади. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

сфт. 1. кт. Кишилик тарихининг энг қадимги, дастлабки даврига оид, синфий жамиятдан олдинги.

Зеро, ибтидоий жамиятдан тортиб ҳозирги жамият босқичига қадар бўлган даврлар одам меҳнати самараси — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Бошланғич, дастлабки.

Ибтидоий мактаб (эск.).

Шу оддий бир киши(ни), ибтидоий мактабнинг муаллимини, Аббосхондан тортиб Муҳаммаджон домлагача иззат қиладилар. — А. Қаҳҳор, Сароб

3. Оддий, элементар.

Мулла Шоҳнинг адабиёт билан машғулоти жуда содда ва ибтидоий эди. — С. Айний, Эсдаликлар

Меҳнатга иштиёқ бўлгани ҳолда унга муносабат жўн ва ибтидоий даражада турибди. — Газетадан

1. начальный, первобытный

• ибтидойий жамият первобытное общество

2. примитивный, элементарный, простой