от 1. Бирор тушунча ёки фикр ифодаловчи, одатда, сўзларнинг турғун бирикмаси (сўз бирикмаси ёки гапга тенг жумла); таъбир.
Образли ибора.
Черницов “вақтинча тантана”, вақтинча чекиниш, қайта ҳужумга ўтиш деган ибораларни қийналиб айтди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Улар Суқротнинг Аввал ўзингни англа, шунда дунёни англайсан деган машҳур иборасини ўзларига дастуриламал қилиб олишган. — Сирли олам
2. айн. Сўз 2.
- Турғун ибора Бевосита нутқ жараёнида ҳосил бўлмайдиган, тилда бир бутун ҳолда мавжуд бўлиб, шундайлигича нутққа киритиладиган сўз бирикмаси ёки гапга тенг жумла. Фразеологик ибора