fl. Hurpaymoq feʼlining orttirma nisbati.
Ana, qoʻrqqanidan koʻzlari olayib ketgan koʻk serka jar yoqasiga yetib borib, qirqilgan junlarini hurpaytirib, selkillatib, taqqa toʻxtadi. — S. Anorboyev, Oqsoy
«hurpaytirmoq» boʻyicha 7 ta natija
fl. Hurpaymoq feʼlining orttirma nisbati.
Ana, qoʻrqqanidan koʻzlari olayib ketgan koʻk serka jar yoqasiga yetib borib, qirqilgan junlarini hurpaytirib, selkillatib, taqqa toʻxtadi. — S. Anorboyev, Oqsoy
fl. 1. Tikkaygan, toʻzgʻigan holat olmoq (soch, jun, pat kabilar haqida).
Aravaga, undan boshqa, yarim yalangʻoch, sochlari hurpaygan bir yigit ham oʻtirdi. — Oybek, Nur qidirib
Boʻgʻot labida bir-biriga qarab hurpayib turgan ikki mushukning biri pishillab, keyin chaqaloqning yigʻisidek miyovlab yubordi. — S. Ahmad, Hukm
qiz qarasa, ikki musicha hurpayib olib, bir-biri bilan urishyapti. — Yu. Shomansur, Qora marvarid
2. koʻchma Avzoyi buzuq, yoqimsiz qiyofaga kirmoq.
-Ogʻir haqorat bilan tepamga hurpayib kelgan Qoplonbekov, kuchli qoʻllari bilan yuzimga bir tushirdi, — dedi Poʻlat. — Gʻayratiy, Mening yoshligim.
Ammo Zaynab hurpayib, hech kim bilan soʻzlashmay qoʻyar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Lobar, jangga hozirlangan xoʻrozday hurpayib, panjalarini keng yoyib, Gulnozning ustiga bostirib keldi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Qishloqlar hurpaygan, sukunatga choʻmgan. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi
Hurpaygan bulut osilib turaverdi-yu, yomgʻir yogʻmadi. — A. Muxtor, Opa-singillar
fl. Hurpaymoq feʼlining birgalik nisbati.
/'rʌfl/ v [T] 1 to'zdirmoq, hurpaytirmoq; g'ijim qilmoq 2 (often passive) joniga tegmoq, bezor qilmoq
1)hurpaytirmoq, to'zg'itmoq (sochni); 2)hurpaytirmoq, dikkaytirmoq (patlarini); 3)og'z. nutq. jig'iga tegmoq (kimningdir).
[flʌf] 1. n par, pat; tivit, momiq 2. v urib (qoqib, silkitib) qappaytirmoq, hurpaytirmoq, paxmaytirmoq; fluffu [-ɪ] tivitli, parli, momiqli; baroq; sertuk, paxmoq
1)qamchilab (savalab) haydamoq; 2)urib paxmaytirmoq (hurpaytirmoq); 3)qimirlatmoq (qo`zg`atmoq); 4)ushlab olmoq, tortib olmoq; 5)o`ziga qaratmoq (katta auditoriyani, to`d