Qidiruv

fl. Hurkitmoq feʼlining orttirma nisbati.

fl. 1. Choʻchib ketmoq (asosan hayvon va parrandalar haqida).

Uzoqda hurkib qochgan otni yetaklab kelishardi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina

Qoʻylar hurkib ketdi. Xolyor, boʻri keldimi, deb tashqari chiqdi. — Oysuluv

2. koʻchma Qoʻrquv his etmoq; choʻchimoq.

Dilbar hurkib, zingʻillab koʻchaning narigi betiga oʻtib olgan edi. — A. Muhiddin, Chap choʻntak

Aʼzam hamon biror soʻz aytishdan hurkar edi: axir Nafisa uning oʻlchoviga toʻgʻri kelmas edi-da! — Shuhrat, Jannat qidirganlar

ot ayn. Hurkovuch.

Xatar ustidan chiqib qolgan hurkak quyon singari jonsarak boʻlib qarab, undan koʻzlarini uzolmaydi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa

Hanifaning hurkak koʻzlarida quvonch lip etib yondi-yu, uning oʻrnini yana ikkilanish, tashvish egalladi. — S. Anorboyev, Mehr

fl. ayn. Hurkmoq.

fl. Hurkmoq feʼlining orttirma nisbati.

U ishtaha bilan oʻtlayotgan qoʻylarni hurkitmaslik uchun asta-asta qadam tashlab, suruvni aylana boshladi. — S. Anorboyev, Oqsoy

— Siz polizdagi qoʻriqchiday xotinlarni hurkitayapsiz, — dedi Joʻraxon. — A. Muxtor, Opa-singillar

sft. 1. Hurkish tuygʻusi kuchli; hurkak; choʻchiydigan (asosan hayvon va parrandalar haqida).

Bolalar yashikni oʻrashib tikilisharkan, hurkovuch koʻk quyon gʻalvir setkadan olxoʻriday yiltiroq koʻzlarini miltiratib turardi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. koʻchma Choʻchib, qoʻrqib tinchsizlanaveradigan (shaxs haqida).

Uning bunday tortinchoqligi koʻplarni hayron qoldirsa, baʼzilarni oʻz uyasida qanot chiqarmagan shunaqa hurkovuch boʻladi! degan fikrga keltirardi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

Baʼzi hurkovuchlarning soʻzi bilan aytganda, mashina paxtani nobud qiladi — Gazetadan