Qidiruv

ot 1. Biror oila, xoʻjalik, tashkilot va shu kabilarga tegishli joyning imorat qurilmagan, odatda, atrofi oʻralgan qismi.

Qoʻshnining hovlisi. Maktab hovlisi. Hovliga suv sepmoq. Hovliga gul ekmoq.

Toʻyga kelganlarning bari shovqin-suron bilan oxiri hovlidagi stollarga bir-bir joylashib oʻtirishdi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Chap sohilda esa, qadimiy chinor tagida choyxona, uning hovlisida billurdek tiniq chashmalar qaynab yotadi. — Gazetadan

Shu lahza karvon-saroy hovlisida oʻzining saman yoʻrgʻa baytalida Hoji tabib paydo boʻldi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Biror oila, xonadon yashaydigan uy (shu uyga qarashli sahn va yer maydoni bilan birga); hovli-joy, uy-joy.

Hovli sotib olmoq. Hovlidan koʻchib ketmoq. Hovli toʻyi. Hovli olma, qoʻshni ol. — Maqol

Qishoq koʻchalari jimjit, faqat hovlilarda nimadandir bezovta boʻlib itlar hurishadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. Xonadon, oila.

Mirzo Anvar uch-toʻrt kundan beri mening hovlimda qoʻnib yurar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Ahmadjon urushga kirib ketdim, deganicha ikki oy xat qilmagani uchun hovlidagilar ne-ne xayollarga borishgan edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

sft. 1. Ish-harakatda oʻylamasdan, oʻta shoshma-shosharlik qiladigan, hovliqaveradigan.

Mirsaid akaning oʻgʻli yengil tabiat, hovliqma, asabiy bir yigit edi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Shu ishning shunday boʻlishiga ham Boʻtaning oʻzi aybli, oʻlgudek hovliqma. — S. Ahmad, Hukm

2. Ish-faoliyatda, muomalada oʻzini qoʻlga ololmaydigan, oʻzicha pala-partish ish tutadigan.

Bilasizlar, jamoatchi boʻlib saylansa, boshi osmonga yetib, hech kimni pisand qilmaydigan hovliqmalar bor. — P. Qodirov, Uch ildiz

Bu kun uning [Yormatning] boshida yangi, lekin beoʻxshov doʻppi. Amalga mingan hovliqma odamdek burnini koʻtargan, yuzi maʼnisiz jiddiy va magʻrur. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot ayn. Hovli.

fl. 1. Shoshib-pishib, shoshma-shosharlik, shoshqaloqlik bilan harakat qilmoq, ish tutmoq.

Hovliqib gapirmoq. Hovliqib tashqariga chiqib ketdi. Hovliqmay sekin kelaver.

[Elmurod]

Jilgʻadan jilgʻaga parillab uchgan kakliklarga oʻq uzar, kaklik gandiraklab tushgan yerga qoqila-qoqila, hovliqib yugurar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Barzangi zingʻillab arava yoniga bordi-yu, boyagidan beshbattar hovliqib qaytib keldi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Kishi yoshlikda koʻp hovliqadi, xato qilganini bilmay qoladi. — P. Qodirov, Uch ildiz

2. Bezovta, hayajonli holatga tushmoq, shunday holatda boʻlmoq.

U vazmin, har qanday sharoitda ham oʻzini tutib turadi, uncha-munchaga hovliqib ketmaydi. — Mirmuhsin,Surat

— Nima qildi opamga, ayajon, bundoq tushuntirib aytsangiz-chi, axir! — dedi hovliqib. — K. Yashin, Hamza

Hovliqqanimdan halloslab, oʻpkam tiqilib qolgan ekan, buvim jon holatda divandan turib ketdi. — H. Nazir, Yonar daryo

ot s.t. ayn. Hovliqma.

— Ishdan, qiyinchilikdan qochmayman, deb qasamyod qilganman, — Tojiqoʻzi shu gaplarni aytdi-yu, uning esiga bir narsa tushdi. Kecha togʻam hovliqmachi bilan gap talashganda, shu fikrlarini unga aytmabdi-da. — Gazetadan

ot 1. Hovliqib ish tutish.

Bu ishda hovliqmalik ketmaydi.

Hovliqmalik sendan oʻtib, menga kelgani yoʻq. — E. Raimov, Ajab qishloq

2. Hovliqma ekanlik.

Nuri bir oz oʻyladi, onasining hovliqmaligidan va bu sirni erkakka ham, ayolga ham yoyishga tayyorligidan choʻchidi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Boʻronbek uning hovliqmaligini bilar edi. — H. Gʻulom, Mashʼal