ot 1. Aldash uchun ishlatilgan yoʻl; aldovchi, chalgʻituvchi ish, tadbir, xatti-harakat; nayrang, firib.
Davron bir necha bor dushman iskanjasiga tushgan, biroq dovyuraklik bilan yovga chap berib, hiyla-yu hunar ishlatib, gʻolib chiqqan. — T. Rustamov, Mangu jasorat
Qiz politsiyaning dahshatini yaxshi bilar, ularga koʻp uchragan va koʻp dafʼa turli hiylalar bilan qochgan. — Oybek, Nur qidirib
Shu maqsadda erka bir kun yotib oldi. Hiyla bilan kasallikka oʻzin soldi. — A. Muxtor.
2. Hiylayi sharʼiy.
- Hiyla qilmoq Hiyla ishlatmoq. Kampir ularga hiyla qilib yigʻlabdi. — ErtaklarHiyla qip koʻzing yoshlaysan. Boshmaldogʻingni tishlaysan. — Yusuf va Ahmad