ot 1. Qiziqchilik, ermak uchun, oʻynashib qilingan xatti-harakat yoki aytilgan gap; jiddiy, chin emas.
Hazilmi, chinmi? Hazilingni qoʻy! Sen hazilni koʻtarmas ekansan. Hazil — hazilning tagi zil. — Maqol
Koʻrsa — hazil, koʻrmasa — chin. — Matal.
Tantiboyvachcha Gulandomning soʻzini [kinoyasini] hazil deb oʻylagan boʻlsa kerak. — Oybek, Tanlangan asarlar
Ichkarida hamon kuy yangrar, Zoyirjonning hazil gaplari, quvnoq qahqaha tinmasdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Xudoybergan xoʻja yarim hazil, yarim chin gapirib, Avazni oʻtirganlarga tanishtirdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
2. Bajarilishi qiyin boʻlmagan; oson.
Institutda oʻqish hazil deb oʻylaysanmi? Shuncha yukni koʻtarish hazil emas.
— Professor boʻlishning oʻzi ham hazil emas, — dedi Umid Raʼno bilan — Hafizaga. Mirmuhsin, Umid
Uch-toʻrt oy ichida uchastka qurib olish hazil ish emas. — N. Safarov, Olovli izlar
- Hazil qilmoq Hazil tarzidagi gap-soʻz aytmoq, xatti-harakat qilmoq. Ergash bolalarning birining yelkasiga urib, birining burnini chimchilab, yana biriga bor, burningni yuvib ke, kirdan qorayib ketibdi, — deb hazil qildi. — I. Rahim, Chin muhabbatNima boʻldi juvonga? Ertadan kechgacha kundoshlari bilan oʻynashadi hazil qiladi, qitiqlaydi Choʻlpon, — Kecha va kunduz