Қидирув

унд. с. 1. 1 Ҳайвонларни қўзғашни, ҳайдашни билдиради.

Ҳайт деган туяга мадад. — Мақол

Ҳайт, деб Ҳасан мард Ғиркўкни ўйнатиб, сувлиқни чайнатиб ҳа, деб кетиб бораётир. — Равшан

2. ёки 2: ҳайт деб (дея) айн. ҳайё-ҳай деб

— Шошма. Аввал гапни эшит, — деди Тожибой. — Бир эрдан ёлчимадинг, бундан ҳам ёлчимайсан, келгинди, мусофир одам. Бир кун ҳайт дейди-ю, кетади-қолади. — П. Турсун, Ўқитувчи

от 1. Ҳар қалай, нима бўлса ҳам, қандай бўлса ҳам.

магазинда бошқа нарса топилмаса ҳам, ароқ деганнинг кети узилмайди, уруғи кўпми сабилнинг ёки булоғи борми, ҳайтовур, босилиб ётибди. — С. Нуров, Нарвон

Ўғлим, ҳали сен эшитдингми, ёʻқми, ҳайтовур, биз сенинг устингдан бир иш қилиб қўйдик. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бу — киноями ёки чинми, ҳайтовур, Қосимов тушунолмади. — Й. Шамшаров, Довруқ.

2. Яхшики, яхшиямки; хайрият, хайриятки.

Раҳим Саидов шошиб телефон китобини қўлига олди. Ҳайтовур, телефони бор экан. Трубкани олди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири

Ётиб еганга тоғ чидамайди. Ҳайтовур, дадам ёшлигида шоҳи тўқишни чала-чатти ўрганиб олган экан. — Ойбек, Танланган асарлар

Ҳайт-ҳуйт дегунча ўзимизни шаҳарга кетадиган катта ёʻлнинг юзасида кўрган эдик. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Ҳайто-ҳайт деб, ёʻлга равона бўлдилар.

И возглас «хайт!» верблюду подмога., И бородавка телу прибавка.

— Яхшиям келганларинг-а! Анчагина фойдаларинг тегди.— Албатта-да, ҳайт деган туяга мадор,— деб қўйди Бобоқул ота. — Как хорошо, что вы пришли! Очень помогли.— Конечно, помогли. Говорят, и возглас «хайт!» верблюду подмога,— отозвался Бобокул-ата. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар.

погов. одно «ну» и то помощь верблюду, ≈ и бородавка телу прибавка.