Qidiruv

sft. Hamiyati bor, hamiyat bilan ish tutadigan, munosabatda boʻladigan.

— Gapingizga qaraganda, hamiyatli, himoyatli, besh vaqt namozni kanda qilmaydigan musulmon bir kosibning qizi ekansiz, — dedi Oysha yallachi Latifaxonga. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

Polvonning esa oʻz bojasidan umidi uzilgan, yolgʻiz shu dilkash, hamiyatli cholga yalinib-yolvorishdan boʻlak iloji qolmagandi. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Dushmanlarga berilmagan parcha yer. Oriyatli, hamiyatli botir er. — Habibiy

ot 1. Or-nomusini, qadr-qimmatini pok saqlash tuygʻusi; oriyat.

Tamagirlik —inson hamiyatini yerga uradi. — Gazetadan

[Sharofat] Oʻrtaga tushmoqchi boʻlgan kimnidir yuladi; hamma erkaklarni hamiyatsiz, hamma xotinlarni buzuq, deydi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Insoniylik his-tuygʻusi; shunday his-tuygʻuli munosabat.

kamtarin bir keksadaki shuncha himmat va hamiyat boʻlsa ish baror topmasligi ham mumkinmi!? — H. Nazir, Mayoq sari

sizning xizmatlaringizni, hamiyatingizni hech vaqt unutmaydilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Zamondan zamon oʻtib, ularning [odamlarning] dilida yaxshilik, muruvvat, hamiyat, insof-u adolat chirogʻi yonarmikan — S. Siyoyev, Avaz

adj ʼfeɪtfl kelajakda muhim, ahamiyatli, hal qiluvchi

adj 'feɪtfl kelajakda muhim, ahamiyatli, hal qiluvchi

sft. Ahamiyatga ega boʻlgan; muhim.

Yigʻinda ahamiyatli bir masala koʻrilib qolsa, qishloqlilar tez-tez mulla Obidga maʼnoli qilib qarashadi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

sft. Hamiyati yoʻq, hamiyati boʻlmagan.

Biz kabi yoʻqdir beor, hamiyatsiz beboshlar — Hamza

n importance, significance