fl. 1. Kengligidan kishi qaddiga salqi kelib, osilib turmoq (kiyim haqida).
Har qadamda dasturxon, qanor-qopday halpillagan koʻk koʻylagi shox-shabbalarga ilinaverib bezor qildi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Ustida otasining choponi halpillab turardi. — M. Osim, Ibn Sino qissasi
2. Lapanglab yugurmoq, yelmoq; selkillamoq.
Arslonqul hovliqib, halpillab, uyga qaytdi. — Oybek, Navoiy
Uydan bolaning boʻgʻiq chinqirigʻi eshitilib, xotin halpillaganicha uyga yugurdi. — S. Abdulla, Obroʻyim toʻkiladi