taql. s. Ogʻir narsaning urilishi natijasida hosil boʻladigan boʻgʻiq ovoz haqida.
- Gup etib 1. Gupillab, zarb bilan. Polvonning kuchi oshib, oʻz raqibini aylantirib chunonam urdiki, u gup etib yerga yiqildi. — J. Sharipov, XorazmZumrad gup etib, oʻrniga choʻkdi. — S. Siyoyev, Otliq ayolYigitali muvozanatni saqlay olmay, yonboshiga gup etib yiqildi. — T. Malik, Ajab dunyo[ Charos] Eshikni ochishi bilan gup etib issiq havo yuziga urildi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solQudrat qorni ochligidan Ahmadni ham unutib, uyga kirdi. Kirishi bilan bilqillab qaynayotgan dekchadan xushboʻy hid dimogʻiga gup etib urdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar