Поиск

sft. 1. Ichida goʻshti yoʻq; goʻsht solinmagan, begoʻsht.

Goʻshtsiz ovqat.

Yoʻlchi katta tovoqdagi goʻshtsiz, qatiqsiz moshxoʻrdadan ikki qoshiqqina ichdi — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Goʻshti, eti yoʻq; oriq, ozgʻin.

Goʻshtsiz qoʻli bilan ushlamoq.

ot 1. Tirik organizmning mushak toʻqimalari; et.

Tomirlarda qon qaynab, koʻzlarda oʻt chaqnardi, mushak goʻshtlari poʻlatday qotib ketgan edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

2. Soʻyilgan jonivor tanasining ovqat sifatida isteʼmol qilinadigan qismi; et.

Koʻy goʻshti. Tovuq goʻshti. Qovurilgan goʻsht. Ahmad Tanbal chinni lagandagi goʻshtga endi qoʻl uzatganda, eshik sekin ochildi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. Baʼzi bir mevalarning yeyiladigan qismi, eti.

sft. 1. ayn. Goʻshtdor 1,2.

2. Ichida goʻshti bor; goʻsht solib tayyorlangan.

Goʻshtli somsa. Goʻshtli shoʻrva.

sft. 1. Goʻshti koʻp, sergoʻsht, semiz.

Goʻshtdor odam

Zaynab qisqa boʻy, goʻshtdor va oq tanli edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Sergoʻsht, eti qalin (baʼzi mevalar haqida).

Goʻshtdor jiyda. Goʻshtdor shaftoli.

ot Goʻshtni yaxshi koʻradigan, goʻshtni koʻp isteʼmol qiladigan.

Goʻshtxoʻr odam. Goʻshtxoʻr hayvonlar.

ot Goʻshtni mayda toʻgʻrab, yupqa xamirga oʻrab tandirda pishiriladigan somsa.