ҳайф
hayfҳайф
1. Арзимаслик, муносиб эмасликни, ачинишни билдиради; аттанг, афсус, эсиз.
Чурук уйингга ҳайф шундай фаришта! Ойбек, — Улуғ ёʻл
Нима қиласиз суриштириб? Ҳайф мактаб, ҳайф буларга сарф бўлган пул! — П. Турсун, Ўқитувчи
— Ёʻқ, адрас ҳайф, Раъно, — деди тўнни таҳига солиб [махдум], — ҳалиги бўзни беравер! — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
2. Тан олмасликни, эътирозли муносабатни билдиради.
ҳатто кўчаларда уни тўхтатиб, ҳайф сенга деганларнинг кўплигини жиғибийрон бўлиб гапирди. — Ойбек, Нур қидириб
Ҳайф шунақа овқатга ахир менга ҳам калла гўштидан қилинган овқат келтирасанми?! — Муштум
Нима деяпсиз ўзингиз? Кап-катта одам Ҳайф сиздай оқсоқолга! — П. Турсун, Ўқитувчи
- Ҳайф кетмоқ Бекор, бефойда кетмоқ. шунча вақти ҳайф кетганига афсусланиб, яна шитоб билан ёзишга киришди. — Х. Султанов, Онамнинг юртиАфанди унинг сохт-сумбатига қараб туриб: — Ўн беш кундан кейин ўласан, дори ҳайф кетади, — деди. — Муштум
- Ҳайф кўрмоқ Бирор нарсага лойиқ, муносиб ҳисобламаслик, нолойиқ топмоқ. сиз бўлсангиз, бензинни ҳайф кўриб юрибсиз. — Н. Сафаров, Катта карвон ёʻлдаМайнани бошдан-оёқ кўздан кечириб, ойдек ёш жувонни эски-туски кийим-кечакда ҳайф кўрди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
- Ҳайф қилмоқ Қизининг бир йиллик умрини ҳайф қилиш онага мумкин эмасдай кўринарди. — П. Қодиров, Уч илдиз
- Ҳайфи келмоқ Ачиниш билан қарамоқ, ачинмоқ. Майнанинг бу улуғ, содда кишиларнинг гўшциз шавла, ёғсиз нон ейишларига ҳайфи келди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
ҲАЙФ
Бировга берилган, сарфланган нарса, ҳодиса, кимса ва sh.k.ni номуносиб деб билиш, ачиниш.YAZIK!, YUF!
ҳайф
1. жаль, жалко
2. стыд, позор
э, сенга ҳайфе! позор тебе! как тебе не стыдно!
ҳайф
н pity, regret, shame
- ҳайф қилмоқ be in vain, futile