ot 1. Vaʼdaning bajarilishiga ishontirish uchun qoldiriladigan omonat narsa.
— Xoʻp, men garovga pul berib ketay, — dedi Yoʻlchi Qora Ahmadga. — Oybek, Tanlangan asarlar
Men ogʻaynilarni koʻzlarim ustida tutaman, ularni muhtojlik chogʻlarida koʻrsam, oʻzimni garov qoʻyib boʻlsa ham, ehtiyojdan chiqarishga tirishaman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Bajarilishini, amalga oshuvini taʼminlovchi narsa, asos.
Kuzgi shudgor — moʻl hosil garovi.
Doʻstligimiz hozirgi zafarlarimizning poydevori, porloq istiqbolimizning garovi, boqiy umrimizning timsolidir. — Gazetadan
Rais yem-xashak hozirlash chorvachilikni rivojlantirishning asosiy garovi ekani toʻgʻrisida katta nutq soʻzladi. — S. Anorboyev, Oqsoy