фл. 1. Суҳбатлашмоқ; сўзлашмоқ.
Нега одамлар шивирлашиб гаплашяпти? С. — Зуннунова, Кўк чироқлар
Дилора дугонаси билан узоқ гаплашмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. кўчма. Ўзаро келишмоқ, битишмоқ.
— Шағал гаплашиб қўювдим, Қурёз ака, — дедим ростига кўчиб. С. Сиёев, Ёруғлик. Темирни гаплашиб қўйдим. Эрта саҳар шу ердан олиб кетамиз. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Муҳокама қилмоқ, кенгашмоқ.
Ундан кейин соат тўққизга бутун колхозчиларни йиғиш керак. Газетани ўқиймиз, ҳамма гапни очиқчасига гаплашамиз. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
— Мен тегишли жойда гаплашаман, — деди Низомиддинов қоғозларини йиғиштираётиб, — мен очдим бу ишларни, мен фош қилдим. — А. Қаҳҳор, Мунофиқ
4. Ўзаро муносабатларни ойдинлаштирмоқ; орани очиқ қилмоқ; адабини бермоқ.
— Пайти келади сен билан гаплашишнинг, деди-да, нари кетди. М. Ҳазратқулов. — Журъат.
— Шошма, даданг ёʻқлигида сан ўлгур билан гаплашиб олай, юрак-бағримни заҳарладинг! — ўрнидан туриб, илдамлик билан қўрғон эшигини занжирлади Гулсумбиби. — Ойбек, Танланган асарлар
Отасиман, унинг топгани меники, қани, битта шолини у ёқ-бу ёқ қилиб кўр-чи, гаплашиб қўяман. — С. Аҳмад, Уфқ