ot 1. Yuzning ikki chekkasiga yoki peshonaga husn uchun tushirib qoʻyiladigan yarim halqa shaklidagi soch; zulf.
Gajak qoʻymoq.
Begimjon ikki chekkasidagi gajagini silkitib, mushtlarini beliga tirab turgan edi, Adolat oʻshqirib berdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. etn. Oltin, kumush va shu kabilardan egik holda yasalib, chakkaga taqiladigan bezak buyumi.
Suxsur olib boqmaydi, Gajagini taqmaydi, Ishlamagan dangasa Koʻpchilikka yoqmaydi. — Qoʻshiqlar
3. sft. 3 Egilgan, qayrilgan.
Dumi gajak oʻrdak.
Koʻplarning qoʻllarida dastasi gajak, kungurador hassa, lablarida jim-jima mushtuk. — H. Nazir, Haykal
Kamoxonov, iltimosiga xoʻp degan javobni kutib, savol alomatiday gajak boʻlib turganida, telefon jiringlab qoldi. — A. Qahhor, Ikki yorti — bir butun.
Oʻynab, dumini gajak qilib, sagʻrisiga tashlab, Gajdumbek [ot] ketib borayotibdi. — Goʻroʻgʻli