от 1. Ватандан узоқда яшаш; мусофирлик, ғариблик.
Ғурбатда ғариб шодмон бўлмас эмиш. Эл анга шафиқ-у меҳрибон бўлмас эмиш. — Алишер Навоий
Йиғларсан қаерда деб, Менинг Тўхташим. Ғурбатда овунчоғим, Мунис ёʻлдошим. — Ғайратий
2. Ғам-ташвиш, кулфат.
Ўғлим, бунақа беҳаё қиз экан, вақтида билиб, ўзингизни четга олганингиз яхши бўлибди. Шукур қилинг! Битта туғиб олгандан кейин, умрингиз ғурбатда ўтиб кетарди. — Мирмуҳсин, Умид
Кун сари ғурбатимиз ортмоқда, наҳотки ёвузлар даф бўлмаса, нажот ёʻқми сира?! — Ойбек, Нур қидириб
3. с. т. Ортиқча ташвиш келтирувчи нарса, иш.
Ухлашга ҳуштак чалиниши билан, уйқусизлик ва тергов ғурбатлари чарчатган кишилар дарров ўринларига кирдилар. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар
— Э, омон бўл! —
деди Қаршибой ота, ошнасининг гўллиги наша қилиб, — ўзинг эски ғурбацан-да. — Ҳ. Назир, Сув гадоси — оқпадар
Бир келиб кетмасангиз бўлмайди шекилли, жўрангиз прокуратурани аралаштириб, тоза ғурбат қиляпти. — Ёшлик