gʻurbat

ot 1. Vatandan uzoqda yashash; musofirlik, gʻariblik.

Gʻurbatda gʻarib shodmon boʻlmas emish. El anga shafiq-u mehribon boʻlmas emish. — Alisher Navoiy

Yigʻlarsan qayerda deb, Mening Toʻxtashim. Gʻurbatda ovunchogʻim, Munis yoʻldoshim. — Gʻayratiy

2. Gʻam-tashvish, kulfat.

Oʻgʻlim, bunaqa behayo qiz ekan, vaqtida bilib, oʻzingizni chetga olganingiz yaxshi boʻlibdi. Shukur qiling! Bitta tugʻib olgandan keyin, umringiz gʻurbatda oʻtib ketardi. — Mirmuhsin, Umid

Kun sari gʻurbatimiz ortmoqda, nahotki yovuzlar daf boʻlmasa, najot yoʻqmi sira?! — Oybek, Nur qidirib

3. s. t. Ortiqcha tashvish keltiruvchi narsa, ish.

Uxlashga hushtak chalinishi bilan, uyqusizlik va tergov gʻurbatlari charchatgan kishilar darrov oʻrinlariga kirdilar. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

— E, omon boʻl! —

dedi Qarshiboy ota, oshnasining goʻlligi nasha qilib, — oʻzing eski gʻurbatsan-da. — H. Nazir, Suv gadosi — oqpadar

Bir kelib ketmasangiz boʻlmaydi shekilli, joʻrangiz prokuraturani aralashtirib, toza gʻurbat qilyapti. — Yoshlik