от 1. Чигитдан униб чиқиб, пахта ҳосили (толаси) берадиган, гулхайридошлар оиласига мансуб бир йиллик маданий ўсимлик, пахта ўсимлиги.
Ғўза чопиғи. Ғўзага сув тарамоқ. Ғўзани парвариш қилмоқ.
Бир дона чигитдан ўттиз-қирқ кўсакли ғўза униб чиқади. — Туйғун, Бригадир
Бўйи ердан тўрт бармоқ кўтарилган ғўза ораларига ёйилган хотин-қизлар, гулга қўнган асаларидек, ғайрат билан ишламоқда. С. — Айний, Қуллар
2. эск. айн. Кўсак.
Онам сандалда ўтириб, ғўза чувир, мен китоб ўқир эдим. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
Сандалнинг бир чеккасида ғўза чувиб ўлтирувчи бир кекса кўр киши қўлидаги ғўзапўчоқ ва суғурган пахтаси билан бошини баланд кўтариб, ҳовлидаги сўзга қулоқ солиб туради. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
3. с. т. Шу ўсимлик ҳосили, пахта.
Бу йилги терган ғўза Бултургилардан тоза. Планлар юзга еца, Дунё тўла овоза. — Қўшиқлар
- Кампирнинг дарди ғўзада Кампирнинг дарди ғўзада, деганларидай бой амаким ҳам амирнинг келишини истайдилар. — С. Айний, Дохунда