Qidiruv

ayn. Gʻirt II. Gʻirch etmoq.

[Nodirjon] Hafsala bilan qoʻl qoʻyib, arizani ikki buklab ushlab, oʻrnidan turgan edi, eshik gʻirch etib ochilib, Roziqvoy kirdi. — A. Muhiddin, Chap choʻntak

fl. Gʻirch-gʻirch etgan tovush chiqarmoq, gʻichirlamoq.

Eshik gʻirchillab yopildi.

Sekin erinmasdan yogʻayotgan laylak qor Adolatning oyoqlari ostida amirkon mahsi-kavushdek gʻirchillaydi. — S. Zunnunova, Gulxan

— Xoʻp, boʻlmasa — dedi-yu, protez oyoqlari gʻirchillab, nari ketdi. — M. Mansurov, Yombi

ǵırshıldap turǵan.

fl. Gʻirchillamoq feʼlining orttirma nisbati.

ayn. Gʻirch