По запросу «gʻijirlatmoq» — результатов: 5
fl. Gʻijirlamoq feʼlining orttirma nisbati.
taql. s. Qattiq narsalarning bir-biriga ishqalanishidan hosil boʻladigan yoqimsiz tovushni bildiradi.
Eshikning gʻijiri. Karavotning gʻijiri bolani uygʻotib yubordi.
Tuprogʻi bilq-bilq koʻchadan aravaning asablarni parmalaydigan gʻijiri eshitilardi. — Oybek, Navoiy
fl. 1. Gʻijir-gʻijir tovush chiqarmoq, gʻijir-gʻijir qilmoq.
Aravaga goʻng rosa tepkilab bosilgan, gʻildiraklar yuk zoʻrligidan gʻijirlar, qoʻsh ot uni zoʻrgʻa tortardi. — Gʻulom, Feruza
Bashirjonning tishlari gʻijirlab, oʻrnidan turib ketdi. — N. Aminov, Suvarak
2. s. t. Shamollash yoki biror kasallik tufayli xirillashga yaqin ovoz chiqarmoq.
Tuzuklikka tuzuk. Lekin hali ham oʻpkalari gʻijirlaydi, yoʻtaladilar. — S. Anorboyev, Oqsoy
ayn. Gʻichir-gʻichir.
fl. Gʻijirlamoq feʼlining birgalik nisbati.
