gʻijir
ғижирgʻijir
taql. s. Qattiq narsalarning bir-biriga ishqalanishidan hosil boʻladigan yoqimsiz tovushni bildiradi.
Eshikning gʻijiri. Karavotning gʻijiri bolani uygʻotib yubordi.
Tuprogʻi bilq-bilq koʻchadan aravaning asablarni parmalaydigan gʻijiri eshitilardi. — Oybek, Navoiy
GʻIJIR
Qattiq narsalarning bir-biriga ishqalanishidan chiqadigan yoqimsiz tovush haqida.GICIRTI
gʻijir
Knarren n, Geknarre n