«ғижир» бўйича 9 та натижа
тақл. с. Қаттиқ нарсаларнинг бир-бирига ишқаланишидан ҳосил бўладиган ёқимсиз товушни билдиради.
Эшикнинг ғижири. Каравотнинг ғижири болани уйғотиб юборди.
Тупроғи билқ-билқ кўчадан араванинг асабларни пармалайдиган ғижири эшитиларди. — Ойбек, Навоий
фл. 1. Ғижир-ғижир товуш чиқармоқ, ғижир-ғижир қилмоқ.
Аравага гўнг роса тепкилаб босилган, ғилдираклар юк зўрлигидан ғижирлар, қўш от уни зўрға тортарди. — Ғулом, Феруза
Баширжоннинг тишлари ғижирлаб, ўрнидан туриб кетди. — Н. Аминов, Суварак
2. с. т. Шамоллаш ёки бирор касаллик туфайли хириллашга яқин овоз чиқармоқ.
Тузукликка тузук. Лекин ҳали ҳам ўпкалари ғижирлайди, ёʻталадилар. — С. Анорбоев, Оқсой
айн. Ғичир-ғичир.
фл. Ғижирламоқ феълининг орттирма нисбати.
фл. Ғижирламоқ феълининг биргалик нисбати.
ғажир-ғужур тақл. с. Ғажир ва шунга яқин товушларни билдиради. Арава шағал устидан ғижир-ғужур юриб кетди.
висирла шв. Пичирламоқ, шивирламоқ. Ҳожи хола, араванинг ғижир-ғижирида биров эшитиб қоладигандай, шип-шишини яна ҳам пасайтириб, жувон қулоғига висирлади. М.
қўра Ёғоч, шох-шабба, панжара ва шу кабилардан қилинган тўсиқ, ғов, девор ва шундай девор билан ўралган жой. Овулнинг қамиш қўралари совурилиб кетди. А. Мухт
Шаҳзода Шавкат сирли кийикни қувиб, ўзга оламга тушиб қолади ва у ерда паризод Моҳистарага ошиқ бўлади. Бу саргузашт унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб
