от 1. Бир ғилдиракли қўл аравача; замбилғалтак.
Бул важдан муҳтарамайн [ота ва она] паришон ва дилгир бўлиб, чорасига киришиб, фақирга ғалтакарава муҳайё қилибдирлар. — А. Қодирий, Кичик асарлар
2. Уч ёки тўрт ғилдиракли, шифохоналарда беморларни кўчириш учун ишлатиладиган аравача.
Касали енгил беморлар кўмагида Ёлғизжонни авайлаб, ғалтакаравага кўтариб ётқизишди. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда