gʻaltakarava

ot 1. Bir gʻildirakli qoʻl aravacha; zambilgʻaltak.

Bul vajdan muhtaramayn [ota va ona] parishon va dilgir boʻlib, chorasiga kirishib, faqirga gʻaltakarava muhayyo qilibdirlar. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

2. Uch yoki toʻrt gʻildirakli, shifoxonalarda bemorlarni koʻchirish uchun ishlatiladigan aravacha.

Kasali yengil bemorlar koʻmagida Yolgʻizjonni avaylab, gʻaltakaravaga koʻtarib yotqizishdi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda