ot
1.
din.
1 Qurʼonning birinchi, boshlangʻich surasi, boshlanishi.
2.
Kimsaga ezgulik tilab aytiladigan duo, olqish.
Chollar Qudratga tani-joni sogʻlik, ishiga baraka tilab, fotihaga qoʻl koʻtardilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Rahim domla fotihaga qoʻl ochib, yoshlarni duo qildi. — H. Gʻulom, Mashʼal
3.
Biror ish-harakatni bajarishga kirishayotgan kishiga omad, baxt tilagan xolda beriladigan ruxsat, ijozat.
Fotiha bermoq. Fotiha olmoq.
Men rozi, kuyov qilamiz, fotiha bering. — U. Ismoilov, Saylanma
Orif sardor xalqdan fotiha olib, otini yugurtirib, toʻdaga ketdi. — A. Qodiriy, Kichik asarlar
4.
etn.
Qiz bilan yigit turmush qurishga rozi boʻlgandan keyin, buni qarindosh-urugʻ, mahalla ahliga maʼlum qilish maqsadida nikohsan oldin oʻtkaziladigan marosim; unashtirish.
Fotiha goʻyo yarim nikoh, u ikki tomonning kelajak hayotiga taqdir muhrini bosadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Musulmon boʻlsalaring, qizimga tegmanglar! Birovning omonati! Birovga fotiha boʻlgan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
5.
etn.
Oʻlik chiqqan xonadonda oʻlimning dastlabki uch kuni hamda hayit kunlari marhumning xotirasi uchun oʻtkaziladigan marosim; taʼziya.
Fotihaga kirib chiqmoq.
Oʻligim kafansiz qolmasa, duoyi fotihaga kelganlarning oldiga bitta-ikkita qattiq-quttiq non qoʻysangiz boʻlgani. — A. Qahhor, Sarob
Shu payt uch kishi fotihaga kirdi. — S. Siyoyev, Avaz
6.
koʻchma
Tabriklash, muborakbod qilish, yaxshi tilaklar bildirish.
[Maxdum:] Sen qizlaringni ozod qoʻy, Nigor, dasturxon tayyorlab, choy qaynat! Fotihaga odamlar kelsa kerak. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
