ot 1. Yorituvchi qismi shar, quticha, naycha va boshqalar shakllardagi shisha yoki shaffof material bilan oʻralgan chiroq.
Choʻntak fonari. Qoʻl fonar.
Munira yugurib, vagonga chiqdi-da, qoʻl fonarini olib tushdi. — Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri
Kozim aka stolning tortmasini ochib, u yerdan elektr fonar olib, menga koʻrsatdi. — E. Rayimov, Ajab qishloq
2. Fonus.
Fonar yana tutay boshladi, kerosin tugay deb qolgan edi. — Y. Muqimov, Olov va nihollar
Gʻulomjonning kulgisi shu qadar begʻubor ediki, hujrada qirqinchi fonar yoqilganday boʻlib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Fonar yogʻi