ot 1. Mamnunlik hissi, mamnuniyat; gʻurur, gʻururlanish.
Kasbni sevish, uning faxri bilan yashash va sadoqat bilan ishlash baxt kalitidir. — R. Usmonov, Odobnoma
Koʻzlarida nozik bir nur chaqnadi. U faxr oʻtimi yo qahr oʻti — bilib boʻlmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Maqtanishga, koʻz-koʻz qilishga, gʻururlanishga arziydigan narsa yoki kimsa, eng yaxshi namuna; iftixor obyekti.
Paxta — oʻzbek xalqining faxri.
Tarixiy va milliy yodgorliklar bizning milliy boyligimiz, cheksiz faxrimizdir. — Gazetadan
Bu sheʼr dahosiga ming yil umr ber! Bu elning faxridir, shoir Alisher. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
- Faxr qilmoq (yoki etmoq) Baʼzi odamlar paygʻambar yoshiga yetdim, deb quvonsa, Soli sovuq ham mingboshi yoshidaman, deb faxr qilardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaUzoq asrlardan kelayotgan madaniyatli ajdodlarim bilan ham faxr etaman. — Mirmuhsin, Umid